Objašnjavajući poreklo, dinamiku, socijalna zadovoljstva i kliničke koristi od hrabrosti, rezilijentnosti, zahvalnosti, velikodušnosti, praštanja i žrtvovanja, ova knjiga osvetljava onaj ugao ljudskog iskustva koji su psihoanalitičari i drugi profesionalci iz oblasti mentalnog zdravlja neadekvatno razumeli.
Ahtar ovom nevelikom knjigom na izvrstan način otvara bavljenje temama koje nam mnogo nedostaju. S jedne strane, za psihoanalizu bi bilo veoma dobro kad bi ublažila svoj determinizam i pesimizam otvarajući se za izvorne kvalitete i dobrotu ljudi. S druge strane, za opštu javnost može biti važno da se misli i govori o dobroti zbog globalnih tendencija u medijskom izveštavanju usmerenom na zločine i tračeve, zbog opšte krize morala u doba površnih identiteta i čestih preseljenja, ali i zbog gotovo potpunog nestanka optimizma iz društvenog života u Srbiji.
iz pogovora Aleksandra Dimitrijevića